ΠΕΡΑΣΜΑ ΜΠΑΡΟΥ. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ (10-11/08/2021)

Το απόλυτο οδηγικό must κάθε μοτοσυκλετιστή στην Ελλάδα, το οποίο διασχίσαμε με τον φίλο μου το Γιώργο και από τις 3 διαδρομές του (Χαλίκι – διάσελο, διάσελο – Καλαρρύτες, Ματσούκι – διάσελο).

Ο Μπάρος είναι το ψηλότερο ασφάλτινο ορεινό πέρασμα της Ελλάδας σε υψόμετρο 1.905μ (6.250 πόδια).
Εκεί συναντιούνται τα βουνά Κακαρδίτσα (2.429μ) και Περιστέρι (2.294μ) και αποτελεί ένα απο τα πιο δύσκολα περάσματα στη νότια οροσειρά της Πίνδου, μεταξύ Ηπείρου και Θεσσαλίας, γνωστό για τις χιονοθύελλες που ξεσπούν ξαφνικά ακόμη και την άνοιξη.
Η ασφαλτόστρωση του δρόμου περατώθηκε το 2013 πλην όμως από τη συνεχή χιονοκάλυψη το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του έτους και σε συνδυασμό τις γυμνές λόγω του μεγάλου υψομέτρου βουνοπλαγιές, το οδόστρωμα (ιδιαίτερα στο τμήμα προς Ματσούκι) έχει υποστεί φθορές και καθιζήσεις, ενώ οι συνεχείς από τις βουνοπλαγιές πτώσεις βράχων – κατολισθήσεις το καθιστούν ιδιαίτερα επισφαλές.

Ο δρόμος και από τα τρία σημεία προς την κορυφή, είναι πολύ απαιτητικός, με συνεχείς στροφές – φουρκέτες, απλώνεται σε μεγάλο υψόμετρο και σε απότομες πλαγιές, σε πολλά σημεία χωρίς προστατευτικά κιγκλιδώματα.
Από τον Οκτώβριο έως τον Μάιο είναι συνήθως απροσπέλαστος λόγω ύπαρξης χιονιού.
Το τμήμα της διαδρομής που συνδέει το πέρασμα (διάσελο) με το χωριό Ματσούκι αλλά και η διαδρομή από Χαλίκι μετά την Ι. Μονή Παναγίας Γαλακτοτροφούσας, είναι τα πιο απαιτητικά και επικίνδυνα, ενώ ιδιαίτερα το πρώτο (από Ματσούκι), μπορεί να αποτελέσει πρόκληση ακόμη και για τους πιο έμπειρους οδηγούς.
Καθώς ο δρόμος συνεχώς ανεβαίνει, το τοπίο σιγά -σιγά απογυμνώνεται.
Από το σημείο αυτό και μετά η διαδρομή είναι συνεχώς Breath Taking μέχρι το διάσελο.

Το υψόμετρο γίνεται συνεχώς μεγαλύτερο και βράχια, γκρεμοί και δεκάδες ανεμοδαρμένες κορυφές που ξεπερνούν τα 2.000 μέτρα ξεπροβάλλουν μετά από κάθε στροφή, προκαλώντας μια ανεξήγητη μαγεία.
Η ανεμπόδιστη θέα σε όλες τις βουνοκορφές που διαγράφονται μέχρι το τέλος του ορίζοντα είναι απερίγραπτη, ενώ στον αντίποδα το χάος των εκατοντάδων μέτρων απόλυτου κενού που απλώνεται ακριβώς δίπλα από τις ρόδες και η άγρια ομορφιά του τοπίου προκαλούν δέος.
Μέχρι το 1912, τα ελληνοτουρκικά σύνορα περνούσαν ακριβώς από αυτό το πέρασμα.
Το πέρασμα του Μπάρου διασχίζει ένα εκπληκτικό τοπίο άγριου φυσικού κάλους ανάμεσα σε φαράγγια και απότομες πλαγιές, πυκνά δάση στα χαμηλότερα υψόμετρα και συμπεριλαμβάνεται στους πιο επικίνδυνους δρόμους της Ευρώπης.