MOTO-ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΒΕΓΟΡΙΤΙΔΑ & ΣΤΟ ΓΡΑΦΙΚΟ ΧΩΡΙΟ ΒΛΑΣΤΗ ΚΟΖΑΝΗΣ 20/10/2024

Η εκδήλωση για την εξόρμηση της Κυριακής 20/10 είχε αναρτηθεί στη σελίδα της ομάδας στο Fb ήδη από τις αρχές της εβδομάδας.

Ο καιρός από τις προγνώσεις δήλωνε σύμμαχός μας, χωρίς βροχή και με θερμοκρασίες από 13°-18°c.

Οι συμμετοχές πολύ λίγες σε σχέση με άλλες εξορμήσεις των 30 – 35 μοτοσυκλετών -αλλά πλην του εμφατικού στοιχείου που προκαλεί μια μεγάλη συμμετοχή– κατά τα άλλα μόνο θετικά στοιχεία είχε αυτό, καθότι το μικρό γκρουπ ήταν πιο ευκίνητο, δεν υπήρχαν καθυστερήσεις στις στάσεις, η εξυπηρέτηση στα μαγαζιά πιο εύκολη και γρήγορη και η παρέα συγκεντρωμένη στον καφέ και στο φαγητό σε ένα τραπέζι και όχι κατακερματισμένη όπως αναγκαστικά γίνεται όταν υπάρχει μεγάλος αριθμός ατόμων. Άλλωστε μια επιτυχημένη εκδρομή δεν κρίνεται από τις συμμετοχές αλλά κυρίως από την καλή παρέα, τη συνοχή και την οδηγική απόλαυση.

Σε αυτή την εκδρομή εκτός από τους παλιούς της ομάδας δηλ. τον γράφων, τον Αποστόλη, τον Δημήτρη, τον Νίκο, τον Πρόδρομο, τον Στέλιο που μας ανέμενε στη Χαλκηδόνα και τον Νέο με τη σύζυγό του ( Νέος υπόψη είναι όνομα) που μας συνάντησε στη στάση μας στη Βεγορίτιδα, είχαμε και συμμετοχές από νέους φίλους που έδεσαν αμέσως στην παρέα μας, τον Θεόφιλο με το καινούργιο του CF MOTO 450 MT και τον Σταμάτη με το επίσης καινούργιο QJ MOTOR 700 ο οποίος αναγκάστηκε λίγο μετά από όταν ξεκινήσαμε να επιστρέψει πίσω λόγω ελλιπούς χειμερινού εξοπλισμού.

Η διαδρομή μέχρι την Έδεσσα ήταν καθαρά διαδικαστική και δεν είχε κάτι να μας προσφέρει από οδηγικής πλευράς αφού την είχαμε διασχίσει όλοι μας δεκάδες φορές.

Μετά την Έδεσσα και συγκεκριμένα από το ιστορικό χωριό Άγρας και μετά η διαδρομή απέκτησε οδηγικό ενδιαφέρον με στροφές και όμορφα τοπία ντυμένα στα φθινοπωρινά χρώματα.

Συνεχίσαμε στην ΠΕΟ Έδεσσας- Φλώρινας έως την δεξιά έξοδο όπου εισήλθαμε στον επαρχιακό δρόμο που οδηγεί προς το παραδοσιακό χωριό Άγιο Αθανάσιο το οποίο είχαμε επισκεφθεί σε προγενέστερη εκδρομή μας και σχετικό βίντεο υπάρχει στο κανάλι μας στο YouTube.

Ακολούθως λίγο μετά σε μια διακλάδωση του δρόμου πήραμε την αριστερή κατεύθυνση που οδηγεί προς Άρνισσα όπου κάναμε την πρώτη μας στάση στη Λίμνη Βεγορίτιδα και συγκεκριμένα στο χωριό Άγιος Παντελεήμονας στη δυτική όχθη της λίμνης σε ένα ωραίο καφέ επί του παραλίμνιου δρόμου.

Η λίμνη Βεγορίτιδα είναι λίμνη της Μακεδονίας και η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη σε έκταση της Ελλάδας (μετά την Τριχωνίδα και την Βόλβη). Έχει έναν υπερτοπικό χαρακτήρα, καθώς διοικητικά ανήκει στους νομούς Πέλλας και Φλώρινας και στους Δήμους Αμυνταίου και Έδεσσας. Περιβάλλεται από τα όρη Βέρνο, Βόρας και Βέρμιο και αποτελεί το χαμηλότερο σημείο του συμπλέγματος των λιμνών Ζάζαρης, Χειμαδίτιδας και Πετρών, των οποίων δέχεται τα νερά μέσα από σύστημα διωρύγων και σήραγγας. Κοντά της η κωμόπολη Άρνισσα του Δήμου Έδεσσας κι ο οικισμός του Αγίου Παντελεήμονα του Δήμου Αμυνταίου. Η λίμνη έχει έκταση 54,31 τ.χλμ., μέγιστο μήκος 14,8 τ.χλμ., μέγιστο πλάτος 6,9 τ.χλμ., μέγιστο βάθος 70 μ. και βρίσκεται σε υψόμετρο 540 μ.

Οι αρχικές σκέψεις που κάναμε να καθίσουμε δίπλα στη λίμνη στον αίθριο χώρο του καταστήματος, “πάγωσαν” από το κρύο που μαζέψαμε στη διαδρομή μετά τον Άγρα και την υγρασία στο παραλίμνιο τμήμα μετά την Άρνισσα. Η υγρασία ήταν τέτοια που παρόλο που φορούσαμε χειμωνιάτικα γάντια τα δάκτυλά μας έγιναν “ξύλα” πίσω από τις προστατευτικές χούφτες.

Μετά από μερικές φωτογραφίες χωθήκαμε γρήγορα μέσα στο μαγαζί αναζητώντας μια ζεστή γωνιά και έναν καυτό τονωτικό καφέ.

Το περιβάλλον στο κατάστημα με το εξυπηρετικότατο προσωπικό ήταν ζεστό και συμπαθητικό  και εντός αυτού απολάμβαναν τον χαλαρό πρωινό καφέ τους τρεις – τέσσερις ντόπιοι θαμώνες. Ενώσαμε δυο – τρία τραπέζια και καθίσαμε δίπλα στα παράθυρα με θέα τη λίμνη. Ο ήλιος τρύπωνε μέσα και σε συνδυασμό με τη θέρμανση του καταστήματος σύντομα μας έκανε να πετάξουμε μπουφάν και κάποιο πρόσθετο ρουχισμό.

Απολαύσαμε τους ζεστούς τονωτικούς καφέδες με πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα συζήτηση περί μοτοσυκλετών, διαδρομών, ταξιδιών κλπ και μετά από περίπου 1,5 ώρα στάσης που λόγω της καλής παρέας κύλησε χωρίς να το καταλάβουμε, ξεκινήσαμε για τον κύριο προορισμό μας το χωριό Βλάστη.

Η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη ειδικά από την Πτολεμαΐδα και μετά όπου άρχισε η ανάβαση στο βουνό μέχρι τα 1.250 μέτρα υψόμετρο του προορισμού μας. Η ανάβαση αυτή μας πρόσφερε απλόχερα μοναδική φυσική ομορφιά, υπέροχη θέα αλλά και μια απολαυστική οδηγική εμπειρία με αλλεπάλληλες στροφές όπου διασκεδάσαμε ζεσταίνοντας επιτέλους τα πλαϊνά των ελαστικών μας. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εκεί οργανώνεται κάθε χρόνο το ράλλυ αυτοκινήτων γνωστό ως “Ανάβαση Βλάστης ” που φέτος ήταν προγραμματισμένο για το το επόμενο Σ/Κ της επίσκεψη μας.

Μετά από περίπου 50 λεπτά από την Βεγορίτιδα μπήκαμε στο παραδοσιακό χωριό Βλάστης. Η Βλάστη βρίσκεται περίπου 24 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πτολεμαΐδας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1.245 μέτρων, ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του Ασκίου (Σινιάτσικου) και του Μουρικίου. Υπήρξε ένα από τα σημαντικά προπύργια του Ελληνισμού κι ένα από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια της Δυτικής Μακεδονίας.

Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μια πλακόστρωτη, όμορφη και γραφική πλατεία με τεράστια πλατάνια.

Παραπλεύρως στην πλατεία υπάρχει μια υπέροχη σκαλιστή  βρύση σε σχήμα  αρκούδας (το χαρακτηριστικό άγριο ζώο της πανίδας των ορεινών όγκων της περιοχής) που από το στόμα της τρέχει πεντακάθαρο νερό.

Περιμετρικά της πλατείας οι υπάρχουσες ταβέρνες  θα καλύψουν κάθε ανάγκη σας σε ποιοτικά και νοστιμότατα κρεατικά της ώρας και όχι μόνο.

Στη Βλάστη απολαύσαμε ένα πεντανόστιμο πλούσιο γεύμα με υπερβολικά χορταστικές μερίδες, ποικιλίες ντόπιων πιάτων, σαλάτες κλπ σε πολύ  λογικές τιμές.

Μετά το γεύμα αναζωογονημένοι πλέον πήραμε το δρόμο της επιστροφής από την παλιά Εθνική Ιωαννίνων – Βέροιας μεχρι την Πτολεμαϊδα όπου βγήκαμε στην Εγνατία οδό, την οποία εγκαταλείψαμε στην έξοδο του Πολύμυλου.

Από τον Πολύμυλο ανεβήκαμε τον παλιό δρόμο προς Καστανιά με την μοναδική σε θέα και τοπία διαδρομή όπου περνώντας μέσα από πυκνή ομίχλη φτάσαμε στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά. Εκεί πραγματοποιήσαμε στάση ανάψαμε τα κεράκια μας και προσκυνήσαμε την θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς του Πόντου.

Στη συνέχεια γεμάτοι υπέροχες εικόνες και με το αίσθημα της ψυχικής ευφορίας να μας κατακλύζει πήραμε το δρόμο της επιστροφής για Θεσσαλονίκη.

Ευχαριστώ πολύ τους φίλους που συμμετείχαν σε αυτή την εξόρμηση όπου η συμμετοχή τους την μετέτρεψε σε μια ακόμη υπέροχη μοτοσυκλετιστική ανάμνηση για όλους μας.

Πάντα υγεία και ασφαλή χιλιόμετρα σε όλους!!

Αρθρογραφία

Κωνσταντίνος Πλέσσας.

Ιδρυτής – Διαχειριστής

Moto Adventurers Hellas